Saturday, August 4, 2012

അര മണിക്കൂര്‍ ബുദ്ധന്‍






ഇരുപത്തെട്ട് വര്‍ഷങ്ങളുടെ സമ്പാദ്യം
രണ്ടു ബാഗുകളിലാക്കി തോളിലിട്ട്
ഒന്നാം നമ്പര്‍ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമില്‍ ഞാന്‍ നില്‍ക്കുന്നു.
തലേ ദിവസം നേരത്തെ കിടത്തിയുറക്കി
കൃത്യസമയത്ത് അലാറമടിപ്പിച്ചുണര്‍ത്തി
കൃത്യസമയത്ത് ഒരു ബസ്സിനെ എനിക്ക് വേണ്ടി അയച്ച്
കൃത്യം ഒന്‍പതരയ്ക്ക്, ഒന്നാം നമ്പര്‍ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമില്‍
എന്നെ കൊണ്ട് വന്ന് നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു, ദൈവം.

ഇരുപത്തെട്ട്‌ വര്‍ഷങ്ങളുടെ ഭാരമിറക്കിവെച്ച്
ഞാനൊരു ബെഞ്ചിലിരുന്ന് ചായ കുടിക്കുന്നു.
തലച്ചോറില്‍ കാറ്റും വെളിച്ചവും കടക്കാനായി
നെറ്റിക്ക് മുകളിലെ തലയോട്ടി തുറന്നിടുന്നു.
നാക്ക് ചൂടാക്കി, തൊണ്ട ചൂടാക്കി
ചായ പോകുന്ന പോക്കും നോക്കി ഇരിക്കുന്നു.
ഞാന്‍ പല നോട്ടങ്ങള്‍ നോക്കുന്നു.
മേല്കൂരയിലിരിക്കുന്ന പ്രാവുകളുടെ
താഴോട്ടുള്ള നോട്ടം നോക്കുന്നു.
അടുത്ത ബെഞ്ചില്‍, അമ്മയുടെ മടിയില്‍ കിടന്ന്
കയ്യും കാലുമിട്ടടിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ
മുകളിലോട്ടുള്ള നോട്ടം നോക്കുന്നു.
വിദൂരഗ്രഹത്തിലെത്തിയ ഗഗനചാരിയുടെ
തിരശ്ചീനമായ നോട്ടം നോക്കുന്നു.

ഒരു ട്രെയിന്‍ വന്നു നില്‍ക്കുന്നു.
കേറുന്നവരും ഇറങ്ങുന്നവരും തമ്മില്‍
കൂട്ടിമുട്ടാതെ ഒഴിഞ്ഞുമാറി നടക്കുന്നു.
എല്ലാവര്‍ക്കുണ്ട് കയ്യും കാലും,
കണ്ണും മൂക്കും കാതും നാക്കും.
ആള്‍ക്കാരെ, എങ്ങോട്ടാ എല്ലാരും കൂടി?
എന്ന് മനസ്സ് കുശലം ചോദിക്കുന്നു.

'ചായ ചായേ... കാപ്പി കാപ്പീ...'
വായില്‍ നിന്ന് വീഴുന്ന ചില ശബ്ദങ്ങള്‍
ചായയും കാപ്പിയുമായി മാറി
ചിലരുടെ ചുണ്ട് പൊള്ളിക്കുന്നത് കണ്ട്
രസിച്ച് ഞാനിരിക്കുന്നു.
മൈക്കില്‍ നിന്ന് വരുന്ന ചില ശബ്ദങ്ങള്‍
കന്യാകുമാരി-ബാംഗളൂര്‍ എക്സ്പ്രസ്സായി മാറി
രണ്ടാമത്തെ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമില്‍ നില്‍ക്കുന്നതാലോജിച്ച്
രസിച്ച് ഞാനിരിക്കുന്നു.

സമയമെത്രയായി എന്നൊരാളുടെ ശബ്ദം
എന്റെ തൊട്ടു പിന്നില്‍ വന്നു വീഴുന്നു.
ദാ! ഇപ്പൊ! ഈ നിമിഷം ആയെന്ന്
പറയാനൊരുങ്ങിയെങ്കിലും വാച്ച് നോക്കുന്നു.
ദൈവമേ! ഒന്പതെ അന്പതിയഞ്ച്!
മൈക്കിലെ ശബ്ദങ്ങള്‍ മുന്നറിയിപ്പാകുന്നു.
തലയോട്ടിയെടുത്ത് തലയിലുറപ്പിച്ച്
ഇരുപത്തെട്ട്‌ വര്‍ഷങ്ങളുടെ ഭാരവും വലിച്ചിഴച്ച്
ഞാന്‍ രണ്ടാം നമ്പര്‍ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലേക്കോടുന്നു.
ട്രെയിനില്‍ കേറുമ്പോള്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനിടയില്‍
വെറുതെ തിരക്ക് കൂട്ടുന്ന ഒരുത്തന്റെ കാലുകളില്‍
അറിഞ്ഞ് കൊണ്ട് അമര്‍ത്തിച്ചവിട്ടുന്നു.
'ശവങ്ങളെല്ലാം കൂടി എങ്ങോട്ടാ കെട്ടിയെടുപ്പ്?'
എന്ന് മനസ്സ് കുശലം ചോദിക്കുന്നു.
ജനാലക്കരികില്‍ സീറ്റ്‌ കിട്ടാത്തതിന്റെ അരിശത്തോടെ
ഞാന്‍ ട്രെയിനിന്റെ അകത്ത് കേറിയിരിക്കുന്നു.

ചൂളം വിളിച്ച്, കരിമ്പുക തുപ്പി,
ഇരുമ്പിന്റെയും മൂത്രത്തിന്റെയും മണമുള്ള
ചായേടെം കാപ്പീടേം രുചിയുള്ള
ഒരു തുരുമ്പിച്ച തീവണ്ടി
എന്റെ അകത്ത് കേറിയിരിക്കുന്നു.

No comments:

Post a Comment