Friday, September 7, 2012

പരാജയപ്പെട്ടവന്‍റെ കവിത


ചിലപ്പോള്‍ കാര്‍ക്കിച്ചൊരു തുപ്പ്...
ചിലപ്പോള്‍,
യാന്ത്രികമായ ഒരു സ്വയംഭോഗത്തിനൊടുവിലെ സ്ഖലനം.
ഗുഹ്യഭാഗത്തെ നൈമിഷികമായ ഒരു ചൊറിച്ചില്‍.,
സ്വയം വെറുക്കുന്നവന് അത്രേയുള്ളൂ കവിത.
മഴയോടൊപ്പം
ഉപമകള്‍ പെയ്യുന്നതൊന്നും കാണില്ല.
ഏതു തുള്ളിക്കകത്തായിരിക്കും
'മ'-യും 'ഴ'-യും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്
എന്ന ആശ്ചര്യം വരെ മാത്രം ചെല്ലും,
നോട്ടം.
മരണവീട്ടിലെ സന്ദര്‍ശകര്‍ മാത്രമാകും,
അനുഭവങ്ങള്‍.,
എഴുതാനൊന്നും ബാക്കി വെക്കില്ല.
മരണത്തെ പറ്റിയല്ലാതെ ഒന്നും...
എഴുതിയത്
ആളൊഴിഞ്ഞൊരു സ്ഥലത്ത് പോയി
മണ്ണിട്ട്‌ മൂടി അടക്കം ചെയ്ത്‌
തിരിച്ച് പോവും.
പൂച്ചയുടെ വിസര്‍ജ്യം പോലെ,
തെരുവുപട്ടിയുടെ ജഡം പോലെ,
ഒരു പരാജയപ്പെട്ടവന്റെ കവിത
അതിന്‍റെ കെട്ട മണത്തിന്റെ മൂക്ക് പൊത്തും.

No comments:

Post a Comment